spot_img

Boşanma kararı çocukla ilişkilendirilmemeli

Pandemi etkisiyle evlilik ve boşanmalarda sürecin ertelenmesine emrindeki olarak istatistiklerde azalma görülen 2020 yılında, Türkiye’de 135 bin 22 çiftin boşandığı ve 124 bin 742 çocuğun velayete verildiği görüldü. Dünyanın dört bir yanındaki aileler, meslek ve özel yaşam dengelerindeki bozulma, hesaplı baskının artması, okulların kapalı olması ve ev işlerinde oluşan dengesiz dağılım nedeniyle büyük bir dayanıklılık sınavı verdiler. 2021 yılı ve devamında karantina önlemlerinin azalmasının boşanma sayılarında küresel bir artışa neden olacağı ise uzmanların öngörüleri arasında yer alıyor.

Karar çocukla ilişkilendirilmemeli

Eşler anlaşamadıklarına ikna oldukları durumlarda, bir arada kalmanın zorunlu ve aşındırıcı olduğuna karar verdiklerinde yollarını ayırma kararı alabilirler. Ailede müşterek çocukların varlığı ise çiftlerin boşanma kararını ve boşanma sürecini kayda değer ölçüde etkileyebilir. Çocuklar için yapılabilecek en güzel şey, evlilik içinde eşlerin saygıyı ve sevgiyi bitmiş canlandırmak için elinden gelen çabayı samimice göstermesi, bunun için gerekiyorsa destek almayı kabul etmesidir. Her evlilik şansı yargı eder. Ancak gerçi olmuyorsa bir durup göz önünde bulundurmak gerekir.

Birçok anne-baba, benzeşen olmaktan vazgeçmek istedikleri halde çocuklar için sürdürdükleri evliliklerde ruhsal olarak sıkışıp kalıyor. Halbuki kendini tüketmiş bir evlilikten çıkmak en çok çocukların iyiliği için gereklidir. Çocuklar yaşları kaç olursa olsun devam eden kötü evliliklerde sürekli bere alır. Aileler onlara hissettirsin ya da hissettirmesin, çocuklar hisseder; ara sıra sevgisizlik ve evliliğe hapsolmanın verdiği kötü enerji evin duvarlarına değin siner. Böyle bir evlilikte kalmak, çocuklar için kalmak yok, çocukların işlem içinde aldıkları yaralara rağmen evlilikte kalmaktır.

Çocuklar anne ve babasının boşanmasını natürel oysa istemez. Ama ana istemedikleri şey, anne ve babalarından ayrılmaktır. Onları yeniden görememek, çok özlem duymak gibi kaygılar nedeniyle boşanma seçeneğinden korkarlar. Boşanma sonrası çocukların anne ve babalarıyla olan iletişimleri dinç bir şekilde düzenlenirse, anne-baba olma atama ve sorumlulukları aksatılmazsa, çocuklar çok kısa sürede bu yeni duruma adapte olacaklardır. Çocuklar anne ve babalarının mutsuz, tez canlı, cılız olmalarını istemez. Bu sebeple süreci iyi idare etmek için kişilerin kendi mutluluklarını önceliklendirmesi gerekir.

Sınırların içten belirlenmesi önemli

Bir Takım çiftler ayrılığa alışma sürecinde yine çocukları sebep göstererek, çocuklarla defalarca beraber bir araya gelme planları yapabiliyor. Bazen çocuklar için yumuşak bir geçişin iyi olabileceğini düşünen anne babalar sınırları çizmekte ve korumakta kararlılık gösteremez. İyi niyetli bir akıl de olsa bu şart adaptasyon sürecini uzatıp çocuklar için zorlayıcı sonuçlara sebep olabilir. Ara Sıra de boşandığı halde “Haftada bir kere her zaman beraber yemek yemek yiyoruz. Çocuklar durumdan negatif etkilenmesin istiyoruz” diyen çiftlerle karşılaşırız; bu koşul gerçekte kendi uyma süreçleri için çocukları mazeret göstermeleri ile ilgili olabilir. Çocuklar için dinç olan boşanmanın sınırlarının dinç bir şekilde çizilmesidir. Boşanmak da bir sınırdır ve kendi içinde bazı kurallarla yaşanmalıdır. Anne ve babasının muhakkak aralıklarla bir araya geldiğine tanık olan çocuklar için koşul epeyce şaşırtan olabilir. Bu koşul, anne ve babalarının her yerde bir araya gelebileceklerine, yeniden evlenebileceklerine inanmalarına da sebep olabilir.

Boşanma sonrasında çocukları haftada sadece birkaç gün görebilmek veya yeni bir ilişki yaşamak çocuklara aleyhinde suçluluk duygusu hissetmeye sebep oluyor gibi görünebilir. Oysa gerçekte olan, ebeveynlerin kendi çocuklukları ile ilgili bazı durumların tetiklenmesi ya da “Beni daha eksik sevecekler”, “Beni unutacaklar” gibi bireysel kaygılarıdır. Boşanan anne – babalar bireysel kaygılardan kaynaklı yaşadıkları vicdan rahatsızlığı sebebiyle mevcut kuralları uygulamakta ve korumakta zorlanabilirler. Esneyen sınırlar ise daimi hudut ihlallerine sebep olabilir. Sınırları esnetmek, sevgiyi göstermek için dürüst bir usul değildir. Kolaylıkla suistimal edilebilecek durumlara yol açabilir. Bu gibi durumlara aleyhinde dikkatli yakınlaşmak çocuklar için koruyucu olan bir davranıştır.

Merak Edilenler

Keşfet

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here