spot_img

6 çiftten 1’i yalnızlık duygusal yaşıyor

Psikiyatri Uzmanı Prof. Dr. Gül Eryılmaz, ilişkilerdeki yalnızlığa ilişkin değerlendirmede bulundu.

İçerisinde bulunduğumuz data çağında dijital ortamlara ve haber kaynaklarına ulaşımın fazlasıyla artmasına karşın ironik bir şekilde yalnızlığın da artmış durumda olduğunu kaydeden Prof. Dr. Gül Eryılmaz, yalnızlığın geniş bir yelpazeye sahip olduğunu söyledi.

Yalnızlığın pek çok çeşidi bulunuyor

Psikolojik çalışmaların, özellikle son zamanlarda yalnızlığın nedeni ile ilgilendiğini kaydeden Prof. Dr. Gül Eryılmaz, “Yalnızlık, ilk olarak hoş olmayan, öznel psikolojik bir şart olarak açıklandı. Lakin daha ardından kişinin gereklilik duyduğu sosyal ilişkilerinin yetersiz olmasına veya var olan sosyal ilişkilerinde kişinin özlem ettiği yakınlığın, duygusallığın veya samimiyetin olmamasına gösterilen bir tepki olarak özetleniyor. Bu açıdan bakıldığında kişilerarası yalnızlık, sosyal yalnızlık, kültürel yalnızlık, psikolojik yalnızlık, kişinin kendi içerisinde kurmuş olduğu dinamikler açısından yalnızlık gibi çeşitleri de var. Bazen duruma emrindeki olabiliyor, bazen yalnızlık kronikleşebiliyor veya toplumsal bir parçanın yansıması olarak da gelişebiliyor.” diye konuştu.

Yalnızlığın anlamının içerisinde bulunulan duruma göre değişebileceğini kaydeden Prof. Dr. Gül Eryılmaz , “Kocaman bir topluluk içinde kimsesiz almak diğer bir şey, topluluk içinde tatsız, beğenilmeyen, sizin canınızı yakan, keyifsiz bir duygu vermesi başka bir şey. kimsesiz olup da psikolojik olarak iyi hissedebilirsiniz, bunun adı yalnızlık yok. Fena hissettiğiniz noktada yalnızlık olabilir.” dedi.

6 çiftten 1’i yalnızlık hissi yaşıyor

İlişkilerde yalnızlığa kadınların daha duyarlı olduğunu açıklayan Prof. Dr. Gül Eryılmaz, “Her altı çiftten bir tanesinde yalnızlık şehvetli olduğu istatistiklerde görülmektedir. Bu his yönetilmediği zaman da ilişkiye zarar verecek ayla gelebiliyor. Böylelikle kişinin psikolojisine iyi gelmeyen bir koşul ortaya çıkıyor. Bilhassa kadınların buna daha meyilli olduğu çalışmalarda gözükmektedir. Yani, kadınlar yalnızlığa erkeklerden daha duyarlılar.” dedi.

Bireylerin bir ilişki yaşarken niçin yalnız hissettiklerini de değerlendiren Prof. Dr. Gül Eryılmaz, “Bu şart kişisel nedenlerden, çevresel nedenlerden ve ilişkiden kaynaklanıyor. Hem biyolojik olarak ayrıca de psikolojik yapılanmamız için yalnızlığa değil, bağlanmaya ihtiyacımız var. Bunun içinde şefkat, görülme, ilgilenilme var. Bütün bunlar çocukluk çağından itibaren oluyor. Eğer fakat çocukluk çağında dinç bir bağlanma gerçekleşiyorsa erişkinlikte de bu bağlanmayı görüyor ve yalnızlık hissetmiyoruz.” diye konuştu.

Yalnızlığın bulaşıcı bir duygu olduğunu bildiren Prof. Dr. Gül Eryılmaz, “İlişkide karşı tarafla kurduğumuz duygusallığın yeterince konuşulmaması, yansıtılmaması, sosyal sorunlar, hesaplı sorunlar gibi geçici ya da daimi olarak bireyin psikolojisini etkileyen etmenler de ilişkiye yansıyabilir. Yalnızlığın bulaşıcı olduğu da söylenebilir. Fazla yakın ilişkinizdeki bireyden sizlere de yalnızlık bulaşabilir. Bir öteki etken de bireylerin sorun çözme mekanizması. Yakın ilişkilerdeki sorun çözme becerisi de yalnızlığı artıran veyahut azaltabilen bir etki yaratabiliyor. Sorun olduğu zaman kaçmak da yalnızlığı artırıyor.” diye konuştu.

Yapılan çalışmalara kadar günde iki saatten fazla sosyal medya kullanımının da ilişkideki yalnızlığı artırabildiğine dikkat çeken Prof. Dr. Gül Eryılmaz, “Bilhassa sosyal medyanın bu değin aktif kullanıldığı bir dönemde yalnızlığın da bu değin ortaya çıkması insanı şaşırtmıyor. Sosyal medyada kurulan ilişkiler ‘mış’ gibi ilişkiler ve bu ilişkiler, gerçekte olan ilişkiden daha farklı tesir ediyor. Beyin buna alışırsa, aslında çıkma, fanteziye kayma, dolayısıyla da yalnızlık ortaya çıkabiliyor. Bu Vesile Ile de reel ilişkileri kaybetmeye sebep olabiliyor.” uyarısında bulundu.

Dost bulgu sitelerinin bireylerin yalnızlığını gidermesinin bilimsel bir dayanağı olmadığını kaydeden Prof. Dr. Gül Eryılmaz, “Çalışmalara görmek gerekiyor. kişisel olarak sosyal medya üzerinden kurulan ilişkilerde bir başlangıç yani tanışma açısından bakıyorsanız burada bir sorun yok lakin orta ve uzun vadede ilişkilerin nasıl gelişeceğini sosyal medya belirliyorsa orada bir bezginlik olabilir. Yani daima bir sanal gerçeklik üzerinden ilişki kuruyor, bunu devam ettiriyorsak bu reel bir ilişki olmayacaktır. Dolayısıyla ilişkilere zarar verecektir.” uyarısında bulundu.

Sağlıklı ilişki her yönüyle düzenleyici oluyor

Sağlıklı bir ilişkinin biyolojik olarak da kişiyi düzenlediğine dikkat çeken Prof. Dr. Gül Eryılmaz, “Çiftler birbirinden uzaklaştıkça mide – bağırsak sistemiyle ilgili şikayetlerin arttığını görürüz. Yakın ilişkideki çiftler fiziksel olarak uzaklaşıldığında somut olarak bir tepki veriyor çiftler. Bu şart da ayna nöronlarla alakalı bir şart. Daha aktif olan ayna nöronlar bir uçtan bir uca gönderilen uyarılarla birlikte karşılıklı düzenleme sağlanıyor ve gelen uyarılarla birlikte maddesel olarak da psikolojik olarak da rahatlama sağlanıyor. Bu, sanal ortamda muhtemel olmuyor.” dedi.

Çiftlerin ilişkilerindeki yalnızlığı ortadan kaldırabilmesi için önerilerini de sıralayan Prof. Dr. Gül Eryılmaz, şunları söyledi:

Farkında olun: İlk olarak farkındalık. Farkında almak gerekiyor. Bunun evrensel bir şey olduğunu kavramak gerekiyor. Bu sadece o şahısların başına gelmiyor ve yaşanılabilmesi muhtemel bir şey. Ama daha ardından bunu çözmek için araştırmaya girmek gerekiyor. Bu konuda sadece düşünmek bile iyilik katıyor, bir farkındalık sağlıyor.

Duyguları konuşmayı öğrenin: Bir diğer önerim ise duyguları konuşmayı öğrenmek. Ailelerde de anne babalar duygularını göstermiyor, küsüyorlarsa, bir sorun çözme mekanizması uzaklaşma üzerinde oluyorsa ergenler de bunun üzerinden dünyayı böyle yorumluyor ve küsmeye, duygularını konuşmamaya başlıyorlar. Yapılan şeyler, bir sonraki jenerasyonu da etkiliyor. Ayrıca kalıtımsal hem davranışı öğrenmeyle ilgili aktarım oluyor. Bunu başkalaştırmak sizin elinizde. Duyguları konuşmak güç fakat öğrenilen bir şey. Yalnız başınıza yapamıyor iseniz destek de alabilirsiniz.

Kolektif ortamlara geçilmeli: 2014’te kayda değer bir hayvan deneyi yapılıyor. Fareyi bir vakit izole, yani yalnız bırakıyorlar. Bir vakit sonra beynindeki hücrelerde bir değişimi mikroskobik olarak görüyorlar. Daha ardından fareyi sosyal ortamına geri gönderiyorlar. Bir müddet daha sonra nörona tekrar bakıyorlar ve radyolojik bulgularda nöronda bu değişimin gittiğini görüyorlar. Yani nöron hücresi bile değişebiliyor, yalnızlığa biyolojik bir cevap veriyor. O fare izole ortamında kalsa ve orada üreseydi bir sonraki nesle de yalnızlığı geçecekti. Beyin kendini değiştirebiliyor. İzole ortamdan ağların olduğu, kolektif ortama vermek gerekiyor.

Merak Edilenler

Keşfet

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here