spot_img

Yırtılan onca sayfaya karşın, yeni bir sayfa açmaya lüzum var mı?

Her affedişimiz sırtımızdaki yükleri azaltırken, kalbimizdeki duyguları da azaltır. Aralıksız kırılmak, üzülmek, haksızlığa ziyaret etmek, değersizleştirilmek, sürekli affetmekle iyileşir mi? Kaybetmek için, inandığımız için, verilen sözlere kandığımız için, her defasında yeni bir sayfa açarken, o sayfalar ömürden giden zamanları temsilcilik etmiyor mu? Acı, üzüntü, önemsizlik ve antipatik geçen günler boşa geçen günler değil mi? Yeni sayfa açalım mı derken, defterin sayfaları azalmıyor mu?

çöp bidonu dolmuyor mu?

Geriye Doğru dönüp baktığımızda geçmişin koca bir çöp kovası gibi buruşturulmuş kağıtlardan dolduğunu görmüyor muyuz? Sürekli talih vermenin, sürekli barışmanın, aralıksız affetmenin bir karşılığı var mı? Defter benzer olduktan sonra, yeni sayfa açmanın kime ne faydası olabilir fakat? Kişilik ve perspektif benzer olduktan sonradan, sürekli denemenin bir faydası var mı? Farkındalık olmadan, yüzleşme yapılmadan, kendini tanımadan yaşanılan her şey tekrardan ibaret yok midir?

İşte böyledir ilişkiler. Eğer çözmeden yürürsen, hayatı değil, geri dönüşüm kutusunu doldurursun. Barışmak uzlaşmak, çözümü ise dokunmaktan ibaret sanırsın. Ama değişen tek şey, bir sayfa daha gitmiştir yaşamımızdan…

Serhat Yabancı

Aile-Evlilik Terapisti

özel içeriğidir.

Merak Edilenler

Keşfet

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here